Σάββατο, 29 Μαΐου 2010

Είναι πιο εύκολο να είναι κανείς ένας Σεωρής

Το μυθιστόρημα της Στ. Γκαλινίκη «όλα πάνε ρολόι (ή σχεδόν)» το βρήκα ευρηματικό , πρωτότυπο , ανάλαφρο , επινοητικό,κυρίως όμως ρεαλιστικό.
Η ιστορία δυστυχώς διαχρονική , ότι είναι καινούργιο και διαφορετικό το πολεμάμε με οποιοδήποτε τρόπο , το υποβαθμίζουμε για να δικαιώσουμε έτσι τις δικές μας επιλογές.
Δεν στεκόμαστε κριτικά απέναντι του γιατί ξέρουμε ότι τότε θα πρέπει να σταθούμε και κριτικά απέναντι στις δικές μας επιλογές,
στις δικές μας θέσεις και στάσεις τις οποίες έχουμε όχι γιατί απαραίτητα είναι καλύτερες αλλά γιατί είναι πιο εύπεπτες .
Είναι πιο εύκολο να πας με τους πολλούς δεν χρειάζεται να το αιτιολογήσεις θα είσαι απλά ένας Σεωρής αλλά πιο δύσκολο να είσαι μόνος και να πρέπει να οριοθετήσεις εσύ τον χώρο σου τότε θα είσαι ένας Ήρωας.
Αν θέλω εύκολα να πετύχω ένα στόχο μπορώ απλά να κατεβάσω τον πήχη.
Εκτός από την ιστορία μου άρεσε ο δεξιοτεχνικός τρόπος παρουσίασης της ιστορίας , ο χρόνος παίζει σημαντικό ρόλο και μέσα από ένα μπρος- πίσω στο χρόνο ξεπηδούν όλοι οι «Σεωρείς» του μυθιστορήματος και οι ιστορίες τους.

Όσο διαβάζεις το βιβλίο είναι σαν να συνθέτεις ένα πάζλ που δημιουργεί στο τέλος την εικόνα ενός «χωριού» , του δικού μας «χωριού» δηλαδή του μικρόκοσμού μας.
Στον δικό μας μικρόκοσμο όλα βαίνουν καλά όταν φροντίζουμε να μην δίνουμε δικαιώματα να κρύβουμε τους φόβους μας και τις επιθυμίες μας.
Τι γίνεται όμως όταν ένα νέο πρόσωπο τολμά να είναι ο εαυτός του; όλοι ενοχλούμαστε , όχι για αυτό που είναι ο νέος αλλά για αυτό που δεν τολμάμε να είμαστε εμείς.
Στην πραγματικότητα τους εαυτούς μας πολεμάμε και καταδικάζουμε χωρίς να τους δίνουμε την δυνατότητα να γευτούν το νέο , το διαφορετικό.
Ο χρόνος δεν έχει όρια , οι άνθρωποι έχουν.
Σύμφωνα με τα λεγόμενα της συγγραφέως (συνέντευξη) την Αλγερία δεν την απασχολούν οι κοινωνικές συμβάσεις αλλά η ουσία των πραγμάτων , δεν προσπάθησε να ανατρέψει τίποτε , δεν επιδίωξε να διαφέρει, διέφερε επειδή δεν θυσίασε τον εαυτό της για να έχει κοινωνική αποδοχή .
Ο Μηνάς δεν ωρίμασε στο ταξίδι εκείνο , το ταξίδι του Μηνά ήταν η ζωή του με την Αλγερία γι’αυτό διάλεξε να πεθάνει γιατί το ταξίδι είχε τελειώσει.
Ελπίζω αν η «Σεωρή» είναι ο τόπος του εαυτού μου τότε να γνωρίσω πολλές «Αλγερίες».
“Όταν δεν μπορείς να συγχωρήσεις τους άλλους να είναι διαφορετικοί από εσένα, είσαι μακριά από το δρόμο της επικοινωνίας”

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Free Hit Counter